دو شعر از شیدا محمدی: مادرت بی‌شمار وحشی بود / و در هر خانه سری داشت / پیراهن‌اش اما تنها بود / تنها از دفتر شعر معشوقه‌اش / و شلوغ از گوشواره‌های طلای همسرش... ادامه متن

شعری از آتفه چهارمحالیان: میانِ پلاستیکِ مرگ / تو را از ساعتِ عصرهایت شناختم / اعلامت می‌کردند در فرکانس‌های خبر / و صورتت را خاک می‌پوشاند با هر خط تسلیت / باید چه می‌کردم؟ ادامه متن