فرابخوانمت از پنجره داخل شوی / در مقاومت درها / و انقباض ماهیچه‌های مرگ. / چشمی که می‌دوزم به ماه بیگانه است / و محبوبم بیگانگی مضاعفی، کنار دست و دل سردی کلمه‌ها ... ادامه متن

شعری از آتفه چهارمحالیان: میانِ پلاستیکِ مرگ / تو را از ساعتِ عصرهایت شناختم / اعلامت می‌کردند در فرکانس‌های خبر / و صورتت را خاک می‌پوشاند با هر خط تسلیت / باید چه می‌کردم؟ ادامه متن

شعری از آنا رضایی: حقیقت دارد / شب آخرین زبان من است / و خواب، آخرین خانه‌ام / چرا به بالش‌های خیس ایمان نمی‌آورید؟... ادامه متن

شعرهایی از نیر فرزین: با اسبی خسته / از حرمسرای شاه گریخته‌ام / به بندی رسیده‌ام / که تو آن جا شکنجه می‌شدی / به بندی که دست‌هایت رابا آن بسته بودند / دنبال تو می‌گردم... ادامه متن

نه این‌که گریه می‌کند منم / نه تو آن سایۀ افتاده بر دیواری / ما دو ابر دیوانه‌ایم در باران / حالا زمین را برای چند سال / در دست ویرانی‌اش... ادامه متن