شما اینجا هستید:خانه » یادداشت » اقلیم هنر

این‌جا مرگ، شهروند محترمی است

مرگ در هر عرض جغرافیایی و طول تاریخی مفهومی است که باشند‌گان زمین در مواجهه با آن برخورد خاص خود را انجام داده‌اند. چند دهه نابسامانی، حضور طالبان و حتا اکنون، در زیست‌بوم خاص و منحصر به فرد افغانستان می‌توان نه فقط سایۀ مرگ، بلکه حضور زندۀ آن را دید... ...

ادامه محتوا

توقیف جنون در نیمۀ تابستان / یادداشتی از رضا سرور درباره توقیف نمایش رؤیای شب نیمه تابستان

نمایش رؤیای شب نیمه تابستان تا کنون دوبار توقیف شده است. اولین‌بار، دقیقاً بیست سال پیش بود. یک‌سال از تشکیل دولت اصلاحات می‌گذشت و کارگردان نمایش، محمود کریمی حکاک، با گردهم‌آوردن گروهی از دانشجویان رشتۀ تئاتر... ...

ادامه محتوا

رهایی از زندان ابد و یک روزه عقده مادر / یادداشتی از شبنم بهارفر

فیلم ابد و یک روز جزو آثار مطرح سینمای ایران در چند سال اخیر است. فیلم خانواده‌ای را نشان می‌دهد که اعضای آن درگیر مسائل مختلفی هستند. در نگاه اول به نظر می‌رسد که بزرگ‌ترین معضل خانواده برمی‌گردد به محسن که معتاد و موادفروش است؛ به طوری که در جای‌جای فیلم این نکته را از زبان شخصیت‌های مختلف فیلم می‌شنویم. ...

ادامه محتوا

فرمان حماقت * / اخلاقیات ِآخرالزمانی یا هبوطِ دیجیتالیِ روح

فرض کنید بحث از هنرمندی است که قربانیِ قریحۀ طوفانی‌اش شده و در بی امکاناتیِ مطلق و محصور در فضایی بسته، از اثرِ «عذاب» نبوغی سرکش و طغیانگر و خلاقیتی انفجاری مجبور می‌شود با مدفوعِ خود روی پوستِ بدنش «رمان» یا «شعر» بنویسد... ...

ادامه محتوا

 ۲۱ گِرم زیباییِ سگیِ یک مردِ بابِلیِ از گور بازگشته

 اَلِخاندرو گونسالس ایناریتو از جمله هنرمندانی است که شدیداً با «چارچوب»ها زاویه [/مشکل] دارد و به گواهِ فیلم‌هایش [عشق سگی، ۲۱ گِرم، بابِل، زیبا، بِردمن / مردِ پرنده‌ای، بازگشته از گور] اصلاً نمی‌تواند خودش را «خلاصه» کند. ...

ادامه محتوا

تمامی حقوق برای پایگاه اینترنتی «ادبیات اقلیت» محفوظ است.

رفتن به بالا