شما اینجا هستید:خانه » شعر » شعر فارسی

چند لیکو / گردآوری و برگردان: منصور علیمرادی

لیکوهای رودباری را می‌توان به عنوان کوتاه‌ترین سروده‌های اقوام ایرانی، رد کنار سه‌خشتی‌های خراسان، لندی‌های پشتو، لیکوهای بلوچی، سیاوچمانه‌های کردی، آساناک‌های ترکی قشقایی و... به عنوان بازماندۀ شعرهای کوتاه هجایی ایران کهن، از ذخایر بی‌بدیل و ارزش‌مند میراث معنوی بشر به حساب آورد. (لیکوها، منصور علیمرادی، ص 11) ...

ادامه محتوا

چهار شعر از مسعود احمدی

مسعود احمدی: روسری / ابری تیره شد     بارانی نم‌نم آغاز / وقتی‌ که زن / حباب تنها چراغ آویخته از سقف را با آن پوشاند / بذری را هم / که در زیر زبان پنهان کرده بود     در مُشت مرد کاشت... ...

ادامه محتوا

شعری از مهران شفیعی

شعری از مهران شفیعی: از شب می‌گذرم / در هوای خالص بازوت / بگو کجاست / به اندازه آرمیدنم / به میعاد کیفور / تا پندار تو / اندوه قاری این حصار / از صراحت زخم / می‌گذرد... ...

ادامه محتوا

شعری از علیرضا پورمسلمی

علیرضا پورمسلمی: سکوت / ساکن بود / و شب /  پا به ماه / قورباغه در نهایت خود / و سنگ / ــ حالا که فکر می‌کنم ــ / سنگ، سکنی به صعب بود / حرکت، باد می‌شد / باد زمان / و می‌وزید / تا دوردست تاریخ / آن‌جا که سلولی نخستین / از فرط وحدت، خود را به دو نیم کرد... ...

ادامه محتوا

سه شعر از آرش نصرت اللهی

سه شعر از آرش نصرت اللهی: دو آمیخته با مهر و معاش بودیم / دو سختِ ایستاده / عصر تنهایی علامت سؤال بود / جنگ‌ها از درز پنجره‌ها فرو می‌آمدند / رنگ‌ها رفته بودند / کلمه‌ها رفته بودند / قصۀ ما به سر می‌رسید و... / ـ نه، باید یه کاری کنیم. / رفتیم... ...

ادامه محتوا

پنج شعر از شهباز پویا

شهباز پویا: اگر از کسی بخواهم رویِ سنگ قبری / روی سنگِ قبرِ من بنشیند / و آرام وآرام نام مرا بجود و یا حتی ببلعد / چگونه می‌توانم با دستِ پشیمانم برگردم به پیشانیم بزنم / وبگویم: / نه نه تو اشتباه بلعیده‌ای / اما نام من چیزِ دیگری بود... ...

ادامه محتوا

سه شعر از فاطمه احمدزادگان

سه شعر از فاطمه احمدزادگان: باران ببافم به شانه‌های علف / به قیچی بِکَنم چارقدی ته‌نشین در گل / و عشق در دهان ما چنان / بشکند کلماتی به دندان / آن‌قدر له بکند به زل زدنم / که رختخواب خوابش /  به پاشنۀ آب / بایستد / به گیاهان و علف‌ها و بوته‌های فلفل... ...

ادامه محتوا

سه شعر از ساناز وارسته

سه شعر از ساناز وارسته: ابرهایم را قایم می‌کنم / و این تنهایی عجیب پیچیده در گیاهان پنبه را / بالشم را در آغوش می‌کشم / قورباغه‌ها / بیرون می‌جهند / باید / قبل‌تر از این‌ها به آبگیری فکر می‌کردم... ...

ادامه محتوا

تمامی حقوق برای پایگاه اینترنتی «ادبیات اقلیت» محفوظ است.

رفتن به بالا