شما اینجا هستید:خانه » خبر و گزارش » سیر مطالعاتی رمان » رمان فرانسه

رمان فرانسه: مولن کوچک / ژان لویی فورنیه

مولْنِ کوچک داستان دو برادر است از زبانِ بذله‌گو و کنایه‌آمیزِ برادر کوچک‌تر: کسی که در طول زندگی همواره مورد تبعیض قرار گرفته است و از برادر بزرگ‌ترش اُگوستن دلِ پُری دارد. مولْنِ کوچک برای گرفتن انتقام از بخت ناسازگار و تبعیض‌های روزگار حربه‌ای بهتر از طنز و ریشخند سراغ ندارد و با همین سلاح نیز به نبردِ اُگوستن یا همان مولنِ بزرگ می‌رود... ...

ادامه محتوا

رمان فرانسه: جاده کمربندی / آنری بوشو

بوشو در طول پنجاه سال نویسندگی‌اش تا سال 2008 چندین رمان و نمایشنامه منتشر کرد و آخرین اثر او «جادۀ کمربندی» بود که در سال 2008 منتشر شد و در سال 1389 باترجمۀ روح‌انگیز مهرآفرین در انتشارات نیلوفر منتشر شد. ...

ادامه محتوا

رمان فرانسه: مردی با کبوتر / رومن گاری

«مردی با کبوتر» کتابی است که با رویکردی انتقادی به سازمان ملل نوشته شده است، مرد جوانی در یکی از اتاق‌های پنهانِ ساختمان عظیم سازمان ملل مخفی شده است و رومن گاری با توصیف او و آرمان‌هایش و کبوتری که همراهِ اوست، با تعابیری نمادین و کنایه‌آمیز، به انتقاد از اوضاع جهانی و نقش سازمان ملل در تحقق آرمان‌هایی که برای آن شکل گرفته است می‌پردازد. ...

ادامه محتوا

رمان فرانسه: افعی در مشت / هروه بازن

«افعی در مشت» رمانی بی‌قصه است. ماجرای خاصی در آن اتفاق نمی‌افتد. از‌‌ همان آغاز نویسنده ما را به یک جدال دعوت می‌کند. جدالی که با تمثیل افعی در مشت شروع می‌شود. بعداً مشخص می‌شود که این افعی مادر سختگیر و تا حدی ظالم راوی است‌. ...

ادامه محتوا

رمان فرانسه: منگی / ژوئل اگلوف

صبح شبیه چیزی که از صبح سراغ داری نیست. اگه عادت نداشته باشی، حتی شاید ملتفتش نشی. فرقش با شب خیلی ظریفه، باید چشمت عادت کنه. فقط یه هوا روشن‌تره. حتی خروس‌های پیر هم دیگه اونا رو از هم تشخیص نمی‌دن. ...

ادامه محتوا

رمان فرانسه: چیزها / ژرژ پرک

«چیزها» تحت تأثیر فلوبر٬ کنو و رمان نویی‌هاست، اما در نهایت اثری یگانه است. شیءمحوری و شیءبارگی رمان نویی‌ها را دارد، اما تنها در شیء و چیز نمی‌ماند. و می‌تواند تصویری ارائه دهد از فرانسۀ دهۀ شصت. ...

ادامه محتوا

رمان فرانسه: پرواز ایکار / رمون کنو

رمان «پرواز ایکار» را می‌توان از زمرهٔ رمان‌های «رمان‌شناسانه» دانست. این رمان‌ها از زمان فیلدینگ، استرن و دیدرو در ادبیات اروپایی سابقه دارد. در حقیقت رمون کنو، یک قالب قدیمی را احیا کرده است. بعد از آن رمان‌های زیادی پیدا شدند که به رمان همچون بازی می‌نگریستند. ...

ادامه محتوا

تمامی حقوق برای پایگاه اینترنتی «ادبیات اقلیت» محفوظ است.

رفتن به بالا