شما اینجا هستید:خانه » یادداشت » دربارۀ کتاب (Page 7)

اشاره‌ها و نشانه‌ها در رمان فرمان یازدهم نوشته زهره عارفی

فرمان یازدهم اثری است بسیار جسورانه برای نگاه به گذشته؛ «گذشته‌ای که بر پشت آن سواریم و جلو می‌رویم»(ص 163) گذشته‌ای که شاید اگر حقیقت آن به‌درستی فاش شود، مسائل امروز نیز حتی اگر حل نشوند، اهمیتشان را از دست می‌دهند. مسائلی که ریشه در تاریخ ادیان دارند و سرچشمه‌ی بی‌اعتمادی و ترس میان پیروان ادیان است. ...

ادامه محتوا

واگویه‌های عاشقانۀ مردی در غربت

رسم این زن سکوت است نوشتۀ مهدی مرعشی را مرد میان‌سالی روایت می‌کند که به امید قراری است که با زنی در تهران گذاتشه و به قصد یافتن او، حالا در مونترال کاناداست. او با چمدانی در دست و کوله‌ای بر دوش، در فرودگاه منتظر است تا زن طبق توافقی که کرده‌اند، به استقبالش بیاید، انتظاری که در شرجی تابستان مونترال بی‌ثمر می‌ماند. ...

ادامه محتوا

روایت ایوب، روایت آدم

فرشته مولوی در این رمان با تم آشنای پسرکشی که در ادبیات فارسی سابقه‌ی درازی دارد کلنجار رفته، ولی به سرانجامِ معمولِ این مضمون تن نداده است. ...

ادامه محتوا

سیاهان را به دیدبانی بگمار

سیاهان منفعلانی‌اند که ابرقهرمانِ سفید به کمک‌شان شتافته و البته توان چندانی برای یاری رساندن به آن‌ها ندارد: اتیکوس مردِ اخلاق است و نه مردِ عمل. به سیاهان احترام می‌گذارد اما مبارزه برای احقاق حقوق‌شان؟ نه. ...

ادامه محتوا

نگاهی به مجموعه شعرِ شهر

علیرضا نوری ضمن حفظ تشخص و فردیتش، نگاهی جهان‌وطنی دارد. او شاعری است که «جای زخم‌هایش را رو به دوربین جهانی» می‌گیرد و می‌گوید: «و جای زخم‌هایت را رو به عاشورا / رو به قبله / و جای زخم‌هایت را به گاوی که زمین روی شاخش» ...

ادامه محتوا

دربارۀ من و اتاق‌های زیر شیروانی

«من و اتاق‌های زیر شیروانی» روایتی توصیفی از زندگی روزمره‌ی شخصیت اصلی و دربردارندۀ شخصیت‌شناسی راوی در مورد افرادی از ملیت‌های مختلف است که در محیط کار و زندگی او در کشور فرانسه حضور دارند. ...

ادامه محتوا

این اندوهان عظیم

رمانی خوش‌ساخت با نثری راحت و زیبا از نویسنده‌ای که تاکنون از او چیزی نخوانده بودم. او ساختار رمان خود را دقیقاً با بهره‌گیری از عناصر فیلم‌نامه‌نویسی نوشته است. زمان، مکان، فضا و شخصیت‌ها کاملاً دقیق و حساب‌شده سرجای خود قرار دارند. زمان، سال ۱۳۶۳ در بحبوحه جنگ ایران و عراق، و فضا، ‌ فضای دلهره و دلواپسی است. ...

ادامه محتوا

تمامی حقوق برای پایگاه اینترنتی «ادبیات اقلیت» محفوظ است.

رفتن به بالا